هر کدام از ما یکروز بدنیا آمدیم. هر کدام از ما یکروز جنین بودیم ، هر چند که هیچ چیز از آن دوره بیاد نداشته باشیم. اما شاید همیشه ، آنهم بی اراده کنجکاو بودیم که بدونیم وقتی جنین بوده ایم چه چیزهایی شنیده ایم... چه اتفاقاتی افتاده... آیا کسی بوده که حتی اون موقع هم با ما حرف بزنه؟! قصه بگه ، درد و دل کنه؟! یا حتی تربیتمون کنه؟! یا اینکه فکر می کردن ما هنوز آدم نیستیم و هنوز هیچی نمی شنویم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ نمی دونم! اما وقتی برای اولین بار با کتاب "نامه به کودکی که زاده نشد" برخوردم بی دلیل با تمام صفحاتش اشک ریختم. و حالا هم که سالهاست می گذره و با هر بار خونه تکونی کتابخونه بــــــــــــــاز هم بهش برمی خورم و می خونمش برام جذابیت همان روز اول رو داره.
نامه به کودکی که هرگز زاده نشد / اوریانا فالاچی / ترجمه: یغما گلرویی / انتشارات دارینوش/ 118 صفحه
یکی از دوست داشتنی ترین کتابهایی که خوندن چندین و چند باره اش هنوز هم دلنشین است. داستان همانگونه که از نامش پیداست صحبتهای مادری با جنین خود در طی دوره بارداری می باشد که به همراه ترجمه روان و خوب آقای یغما گلرویی خواندنی تر شده است. نوشته ها ساده و صمیمی اند. قسمتهایی از متن کتاب آنچنان خواننده را مجذوب می کند که بی اراده حتی بامخاطب این نوشته ها که یک جنین چند ماهه است ، همذات پنداری می کند. من که هر بار ، دنبال کتابی داخل کتابخونه ام بوده ام و چشمم به این کتاب خورده ، دوباره خواندمش... به نظرم بخشی از متن این کتاب که در ادامه آمده ، برای معرفی هر چه بیشتر کافیست.
تو دُختری یا پسر؟ دلم میخواد دختر باشیُ یه روز چیزایی که من الان حِس میکنمُ حِس کنی! مادرم میگه: دختر دُنیا اومدن یه بدبختیهبزرگه! وَ من اصلاً حرفشُ قبول ندارم! وقتی خیلی دِلِش میگیره میگه: آخ! کاش مَرد به دُنیا اومده بودم! میدونم دُنیای ما با دستِ مَرداوُ برای مَردا ساخته شُده وُ زورگوییُ استبداد تو وجودش ریشههایی قدیمی داره! تو قصّههایی که مَردها برای توجیه کردنِ خودشون ساختناوّلین موجود یه زَن نیست، یه مَردِ به اسمِ آدم! بعدها سَرُ کلّهی حوّا پیدا میشه تا آدمُ از تنهایی در بیاره وُ بَراش دردسَر دُرُست کنه! تو نقّاشیایدرُ دیوارِ کلیساها، خُدا، یه پیرهمَردِ ریش سفیدِ نه یه پیرهزنِ مو سفید! تمومِ قهرمانا هَم مَردَن! از پرومته که آتیشُ اختراع کرد گرفته تاایکار که دِلِش میخواس پرواز کنه! مادرِ مسیح هم که پسرِ روحالقدسه، یه مادرِ رضاعی بوده! با تمومِ این حرفا حتّا اگه نقشِ یه مُرغِ کرچُبازی کنی، زن بودن خیلی قشنگه! چیزیه که یه شُجاعتِ تموم نَشُدنی میخواد! یه جنگِ که پایون نداره! اگه دختر به دُنیا بیای خیلی چیزا رُ بایدیاد بگیری! اوّل از همه باید خیلی بجنگی تا بتونی بگی اگه خُدایی وجود داشته باشه میشه مثِ یه پیرِزنِ مو سفید یا یه دخترِ قشنگ نقّاشیشکرد! خیلی باید بجنگی تا بتونی بگی وقتی حوا سیبِ ممنوعه رُ چید گُناه به وجود نیومد، اون روز یه قدرتِ باشکوه متولّد شُد که بِهِشنافرمانی میگن! خیلی باید بِجنگی تا بتونی بگی تو تنت چیزی به اسمِ عقل وجود داره که دوس داری به صداش گوش بِدی!
مادر شُدن نه حرفهس، نه وظیفه! یه حق از بینِ هزارون حقّیِ که داری! بَس که این حقُ فریاد میزنی خسته میشیُ تقریباً تمومِ مواقع شکستمیخوری! ولی نباید دلْسَرد بشی! جنگیدن زیباتَر از پیروزیه! به سمتِ مقصد رفتن، از رسیدن به اون با ارزشتَره! وقتی بَرَنده میشی یا بهمقصد میرسی یه خلأ رُ تو خودت حِس میکنی! واسه پُر کردنِ همین خلأ باید دوباره راه بیفتیُ مقصدِ تازهیی پیدا کنی! آره! دلم میخواد تو دختر باشی! امیدم اینه که هیچ وقت حرفای مادرمُ تکرار نکنی، همونطور که من هیچوقت تکرارشون نکردم!
***
اگه تو پسر به دُنیا بیایاَم خوشْحال میشم! شاید حتّا بیشتر از دختر بودنت! اون وقت مزّهی بردهگیُ بعضی از تحقیرا رُ نمیچِشی! مثلاً اگه پسرباشی کسی تو تاریکی بِهِت تجاوز نمیکنه! لازم نیست صورتِ خوشْگِل داشته باشی تا تو نگاهِ اوّل چشمِ همه رُ بگیری! وقتی با همْسَرِت تورختِخواب خوابیدی لازم نیست هَر چیزیُ تحمّل کنی! کسی به تو نمیگه گُناه اون روزی دُرُس شُد که حوا سیبِ ممنوعُ چید! کمتَر عذابمیکشی! لازم نیست بِجنگیُ ثابت کنی که میشه خُدا رُ مثِ یه پیرهزنِ مو سفید نقّاشی کرد، نه یه پیرهمَردِ ریشْسفید! میتونی هَر وقت دِلِتخواست شورش کنی! میتونی دوس داشته باشی، بدونِ این که یه شب از خواب بپّریُ حِس کنی داری تو باتلاق فرو میری! میتونی از خودتدفاع کنی بدونِ این که لیچار بشنوی!
اگه پسر باشی باید یه جورِ دیگه از ستمها وُ بردهگیها رُ تحمّل کنی! خیال نکن زندهگی واسه مَردا خیلی آسونه! اگه قَوی باشی یه سِریمسئولیتِ سنگین رو سَرِت آوار میشه! چون ریش داری اگه نوازش بخوای یا گریه کنی همه بِهِت میخندن! بِهِت دستور میدَن تو جنگا آدمبِکشی یا خودت کشته بِشی! چه بخوایُ چه نخوای تو رُ تو ظلمُ سِتَمای عتیقهشون شریک میکنن! ولی شاید واسه تمومِ اینا مَرد بودن یهماجرای دوستداشتنی باشه! دلم میخواد اگه پسر بودی وقتی بزرگ شُدی اون مَردی بشی که من همیشه تو رؤیاهام داشتم! با ضعیفا مهربونُبا ظالما خشن، با کسایی که دوسِش دارن نَرمُ با حاکما، بیرحم! دُشمنِ شُمارهی یکِ کسایی که میگن مسیح پسرِ زنی که به دُنیاش آوُردنیست! مَرد بودن یعنی کسی شُدن! برای من مهمّه که تو کسی باشی!
کوچولو! آدم بودن عبارتِ قشنگیهِ چون فرقی بینِ زنُ مَرد نمیذاره! قلبُ مغزِ آدما جنسیت نداره! هیچ وقت به زوراز تو نمیخوام که چون مَردی یا زنی باید فلان کارُ داشته باشی! فقط دوتا چیز از تو میخوام! یکی این که از معجزهی به دُنیا اومدن تمومِاستفاده رُ بِبَری وُ دوّمی این که هیچ وقت تن به پَستی نَدی! پَستی یه جونورِ خونْخوارِ که همیشه سَرِ راهمون کمین کرده! ناخوناشُ بهبهونههایی مثِ مصلحتُ عقلُ اِحتیاط تو تنِ تمومِ آدما فرو میکنه وُ کمتَر کسی هست که جلوش تاب بیاره! آدما تو خطر پَست میشنُ وقتیخطر از سَرِشون گُذشت دوباره میرَن تو جلدِ خودشون! هیچ وقت نباید خودتُ وقتِ رو به رو شُدن با خطر گُم کنی، حتّا اگه تَرس تمومِ جونتُگرفته باشه! خودِ به دُنیا اومدن یه خطر داره: خطرِ پشیمونی از تولّد! شاید شنیدنِ این حرفا بَرات خیلی زود باشه! شاید بهتر باشه از زشتیا وُغصّهها چیزی بِهِت نگمُ فقط از دنیای شادُ قشنگ بَرات حرف بزنم! ولی نمیخوام سَرِتُ شیره بمالمُ بِهِت بگم که زندهگی مثِ یه قالیِ نَرمه کهمیتونی پابرهنه روش راه بِری، نه! زندهگی یه جادّهی کجُ کولهی پُر از سنگُ کلوخه! کلوخایی که تو رُ زمین میزننُ خونی مالیت میکنن!سنگایی که فقط با چکمههای آهنی میشه از روشون گُذشت! تازه این کافی نیس چون وقتی پاهاتُ بپوشونی هَم یکی پیدا میشه که به سَرِتسنگ بِپَرونه!
(( برگرفته از وبلاگ آقای یغما گلرویی))
....
سامرست موام داستان سرای شهیر انگلیسی ، با ارائه این داستان ضمن اینکه بخشی از زندگی نیکولو ماکیاولی ، سیاستمدار توانای ایتالیایی دوران رنسانس ایتالیا ، را به تصویر کشیده است، آشفتگی ها ، دسیسه پردازیها و فریبکاری های سیاستمداران دوران رنسانس ایتالیا را با آشفتگی های عصر حاضر مشابه دانسته است. وی این داستان تاریخی را آنگونه پرداخته است که هم مثل یک داستان پلیسی گانگستری نوین سرگرم کننده است و هم از زیبایی و شورانگیزی داستانهای بوکاچو، خالق داستان شیرین "دوکامرون" برخوردار شده است.
خوندن این کتاب نشون می ده که آدم هرچقدر فریبکار باشه و احساس زرنگی بکنه یک نفر پیدا میشه که زرنگتر از اون باشه و همه نقشه هاش رو نقش بر آب کنه.
خوندن این کتاب رو به همه پیشنهاد میکنم. چاپ دوم این کتاب خواندنی رو نشر چشمه در نمایشگاه امسال و به قیمت 3500تومان عرضه کرد.
فرستاده شده توسط "محمد حسین همت"
( مجموعه داستان ) تاکسی نوشت ها / ناصر غیاثی / انتشارات کاروان / چاپ چهارم / 100 صفحه / 2200 تومان
کتاب به نوعی برام جالب بود. یجورایی من رو بیاد " این مردم نازنین" رضا کیانیان می انداخت. اما انصافا به جذابیت اون نبود. جالب ترین نکته این کتاب به نظرم ذکاوت و زیرکی نویسنده در چینش دو فصل آخر کتاب تحت عنوان ( مسافر نوشت 1 و 2) بود. آنقدر هوشمندانه این دو فصل بالافاصله بعد از فصلهای قبلی کتاب قرار گرفته بود که ادم حتی اگه نمی خواست هم ناخوادگاه دست به مقایسه این دو بخش با هم می زد و تفاوت های فرهنگی آشکار ما و جاهای دیگه.... به نظرم برای معرفی این کتاب شرح پشت جلد ، خود روان و کاملا گویاست و هر سخنی افزون بر آن اضافه می نماید.
((( ناصر غیاثی یکی ار وبلاگهای بسیار پر مخاطب را به نام رقص بر بام اضطراب دارد. این نویسنده مجموعه خاطراتش را به عنوان ناکسی نوشت ها در وبلاگ شخصی اش منتشر می کرد که استقبال زیادی از آن شد . اکنون وی تاکسی نوشت هایش را در مجموعه ای گرد آوری کرده است.
تاکسی نوشت ها ، آمیزه ای خیال و واقعیت ناصر غیاثی ، نویسنده و مترجم ایرانی است که بیش از بیست و اندی سال در المان زندگی و کار می کند. او در مقاله ای می نویسد: اگر توانسته باشم در داستانهای این کتاب ، ضمن سرگرم کردن و برانگیختن حی کنجکاوی خواننده و بعد ارضای آن ، برخی ویژگی های فرهنگی آلمانی ها و ایرانی های مقیم آلمان و همزیستی یا تقابل آن را نشان بدهم ، به مقصودم از نوشتن تاکسی نوشت ها دست یافته ام.
تاکسی نوشت ها را که یکی از آثار داستانی ادبیات مهاجر است ، هم می شود مجموعه داستان تلقی کرد و هم کلیتی به هم پیوسته دارد از وقایعی که میان یک راننده تاکسی و مسافرانش اتفاق می افتد . راننده ، مثل دنیای واقعیت ، خود ایرانی است و مسافرانش اما از همه جای دنیا ، از ایران یا خود آلمان و یا حتی امریکای جنوبی. داستانهایی که در این کتاب آمده ملغمه ای از واقعیت و رویاست برخی بیانگر مشکلات ایرانیان مهاجر در آلمان و برخی به مسائل دیگر می پردازند . در این کتاب نویسنده برشی از ظاهر مسافر یا حرف های او به خواننده می دهد تا خواننده بتواند با دانستن همان برش به درون شخصیت های داستان نقب بزند. ))) - شرح پشت جلد-
گفتگو با ناصر غیاثی ( روزنامه اعتماد )
هوشنگ مرادی کرمانی رو فکر کنم همه بشناسن. هوشنگ مرادی کرمانی ، زاده ۱۶ شهریور ماه سال ۱۳۲۳ در روستای سیرچ از توابع بخش شهداد کرمان نویسنده معاصر ایرانی است. شهرت او بابت کتابهایی است که برای کودکان و نوجوانان نوشتهاست. فیلمهای زیبایی هم از برخی از داستانهای ایشون ساخته شده است که در آخر ذکر میشود. این کتاب شامل 16 داستان است. یکی از زیباییهای داستانهای ایشون این است که در فضای کاملا ساده و صمیمانه نوشته شده و نویسنده مهارت منحصر به فردی در بیان خصوصیات کودکان و نوجوانان و رفتار و حرکاتشان دارد. قیمت چاپ نهم این کتاب که مربوط به سال1385 میباشد 1500 تومان است.
* اقتباس سینمایی :
داستان صنوبر(بیگانه) ، محصول افغانستان
قصههای مجید (چهارده داستان)یازده فیلم تلوزیونی و سه فیلم سینمایی ، کارگردان کیومرث پوراحمد
خمره (فیلم سینمایی)کارگردان: ابراهیم فروزش
چکمه (فیلم سینمایی) کارگردا ن: محمد علی طالبی
مهمان مامان(فیلم سینمایی) کارگردا ن : داریوش مهرجویی
تنور(فیلم سینمایی) کارگردان : محمد علی طالبی
مثل ماه شب چهارده ، ۱۱ قسمت سریال تلویزیونی ، یک فیلم سینمایی(کارگردان: محمد علی طالبی)
گزارشی بر داستان و داستان نویسی عنوان کتاب جدید سعید هنرمند است که در 265 صفحه توسط انتشارات جوان کانادا منتشر شده است. کتاب شامل یک پیشگفتار و نُه جستار است که همه درباره ی تئوریهای داستاننویسی یا بررسی چند رمان معروف است. برخی از این جستارها پیشتر در نشریات چاپ شده اند، اما به دلیل همخوانی موضوعی در کنار برخی جستارهای جدید دوباره چاپ شده اند. کتاب را به لحاظ موضوعی میتوان به دو بخش تقسیم کرد. بخش نخست شامل جستارهایی است مربوط به تئوریهای ادبی. جستار نخست به مقایسهی تئوری کهن هندی احساسات پرداخته که در این روزها در غرب اقبال فراوانی یافته است. اگر تئوری بوطیقای ارسطو پایهای بوده است برای بررسی ساختاری داستان، تفکری که در نیمه ی دوم قرن بیستم توسط ساختارگرایان گسترش یافت؛ تئوری هندی گرایش دارد که داستان را بر پایه ی انگیزشهای حسی اش بررسی کند. سعید هنرمند تئوری هندی را در یک بررسی مقایسه ای مطرح میکند و مبانی آن را با نمونه هایی در ادبیات کهن و معاصر نشان میدهد. در ادامه ی همین بحث در جستار دوم به ارتباط زبان با روایت میپردازد. در اینجا به مسئله ی شکل گرفتن و ذخیره ی احساسها در روایت میپردازد و اینکه روایت از این طریق ابزار تولید معنا میشود. نویسنده در دو جستار بعد به بررسی پیساخت (plot) میپردازد و یک جستار هم درباره ی تاثیر گفتمان مدرنیسم بر ساختار رمانهای معاصر فارسی دارد.
در بخش دوم نویسنده به بررسی چهار رمان مشهور غربی و ایرانی میپردازد. هدف از این کار بیشتر ارائه ی رویکردهای مختلف در بررسی است تا نقد خود این رمانها. در این بررسیها هر رمان با پس متنهای روایی اش به مقایسه گذارده شده است. نویسنده در دو جستار نخست این بخش به بررسی دو رمان امریکایی خشم و هیاهو و موشها و آدمها میپردازد و در دو نوشته ی بعد به بررسی کارهای گلشیری و دولت آبادی مینشیند. در دو نوشته ی آخر رمانهای اصلی این دو نویسنده، یعنی شازده احتجاب و کلیدر محور اصلی بحث هستند، اما کارهای دیگر آنها به ویژه در یک چارچوب تاریخی به بحث گذارده شده اند.
فهرست مطالب کتاب چنین است:
پیشگفتار 5
احساسات و کنشگرها ابزارهای مهم شناخت در روایت 7
ارتباط دو سویه ی زبان و روایت 29
پیساخت در داستان 55
تاثیر گفتمان عقبماندگى/ تجدد در ساخت داستانهاى معاصر فارسی 91
چرا پیساخت، روايت، داستان؟ توضيح چند اصطلاح 115
خشم و هیاهو، درک متفاوت از زمان: شگردی مهم در شکل گیری خشم و هیاهو 147
موشها و آدمها: قابیلها و هابیلها 175
گلشيری در برخورد با گفتمان اصلی و بنمايههای داستانهای فارسی 201
واقعیت عریان: نگرشی متفاوت به واقعیت
فرستاده شده توسط نویسنده کتاب
پ.ن. سرکار خانوم نفیسه عشاقی (که امیدوارم اسمتون رو درست تایپ کرده باشم)؛ ما از چاپ نقد های دوستان در وبلاگ مخصوصا به کتاب هایی که پیش از این معرفی شده استقبال می کنیم به شرط این که کمی ساختار یافته تر باشد. در هر صورت از لطف شما ممنونیم.
فکر می کنم راهی وجود دارد تا بتوان از واقعیات تلخ و ناخوشایند به آرامی سخن گفت ، به هر حال بهترین راه برای بیرون رفتن از کسادی بازار روزمرگی همین است. ( آنا گاوالدا )
مجموعه داستان «دوست داشتم كسي جايي منتظرم باشد» شامل دوازده داستان كوتاه است. داستانهایی که با وجود سادگي باعث مشغولیت ذهني خواننده ميشوند . ضمن اینکه این کتاب تا سال 2007 میلادی - اولین سال انتشار خود- (ماه سپتامبر ) صدهزار نسخه در فرانسه فروش داشته است و تا این تاریخ به 20 زبان ترجمه شده و در فرانسه و بلژیک چند جایزهی معتبر را به خود اختصاص داده است.
آنا گاوالدا، نويسندهای است که به سادگی از آنچه در دور و برمان میگذرد مینويسد؛ بیحذف و اضافه. داستانهاي وی به راحتی هر چه تمامتر احساسات آدمهای داستانش را نشان ميدهند. آنها در عين سادگي لايهدار و عميق هستند. روزمرگی ها و ریزترین تفکرات ذهن یک انسان زیر ذره بین اندیشه او قرار گرفته اند. تلاش نمیکند شگفتزدهمان کند. در واقع «آنِ» اين داستانها، همين بی«آن» بودنشان است. روزمرگیهايی که اگر تلخ، يا اگر شيرين، هميناند که هستند؛ صادقانه و حقيقی. روزنامه ماری فرانس در باره اين کتاب نوشته است: «داستانها هم خارقالعادهاند هم گزنده و در عين حال، غمانگيز. گلی زيبا با خارهای زياد.» يا شايد به قول خود گاوالدا، «واقعيات ناخوشآيندی که به آرامی از آنها سخن رفته است»، هر چند که کتاب داستانهای خوشايند هم دارد.
بعضی از داستانهاش فوق العاده بودند و خیلی دوستشون داشتم. بدون درنظر گرفتن عنوان دوست داشتنی کتاب ، که خودش یکی از انگیزه های قوی برای برداشتن و ورق زدنش شده بود ، این کتاب جزو لیست 10 کتاب پرفروش سال هم قرار داره و ماهها در صدر لیست پر مخاطب ترینها تکیه زده بود...
در بین همه نقدها و تعاریفی که از این کتاب خوندم ُ این یکی از وبلاگ یار مهربان خیلی به دلم نشست: احساس می کنم حتی اگر هیچ دلیل منطقی و حتی احساسی ای برای خواندن این کتاب وجود نداشت ارزشش را داشت که آن را به خاطر اسم جادویی اش بخوانم!
بریدهای از داستان «حقیقت روز»
بهتر است بخوابم، اما نمیتوانم.دستهایم میلرزند.فکر میکنم باید چیزی گزارشمانند بنویسم.به این کار عادت دارم. هفتهای یک بار جمعه بعدازظهرها برای مافوقم گیمین گزارش مینویسم.اما این بار برای خودم مینویسم. به خودم میگویم: «اگر همه چیز را ریزبهریز تعریف کنی، اگر حسابی حواست را جمع کنی، در پایان وقتی آنچه را نوشتهای بخوانی میتوانی برای دو ثانیه فکر کنی که احمقِ داستان کسی غیرِ توست و آنگاه شاید بتوانی بیطرفانه دربارهی خودت قضاوت کنی، شاید.» پس می نویسم. تلفن همراهم را که برای کارم استفاده میکنم روبهرویم است، صدای ماشین ظرفشویی در طبقهی پایین به گوش می رسد.
خیلی وقت است زن و بچههایم در تختخواب هستند. میدانم بچهها خوابند، اما بیشک زنم خواب نیست. او مرا میپاید، میکوشد بفهمد. فکر میکنم میترسد چون پیشاپیش میداند که مرا از دست داده است. زنها این چیزها را خوب احساس میکنند. نمیتوانم کنارش بروم و بخوابم. باید همینحالا همهچیز را بنویسم برای آن دو ثانیهای که شاید بینهایت مهم باشد، البته اگر از عهدهاش برآیم...
جایی که در آن زندگی میکنیم اهمیتی ندارد؛ مهم این است در چه حالتی به سر میبریم
مطالب پشت جلد:
فردا چهارمین سالگرد روزیه که این پشه حکومت خودش رو بر من و خونه ام شروع کرده . باعث خجالتمه که یک چنین حشره کوچکی منو اینطور شکست داده و اسیرم کرده اما از یک طرف دیگه ، وقتی فکر میکنم که قبل از این اسیر دست و تصمیم آدمایی بودم که اندازه یک آمیب هم فکر و شعور نداشتن و حالا دست کم گرفتار یک پشه هستم که می دونم دست کم اندازه یک پشه فکر و شعور داره ، یه کم آروم میگیرم.
هرج و مرج محض که اول اسمش خرتوخر بود بعد شیر تو شیر و آخر سر این – مجموعه ای از داستانها و نمایشنامه های وودی آلن ، فرناندو سورنتینو و حسین یعقوبی است.توصیفنامه ای هجوآلود از جهان معاصر آدمها و باقی مخلفاتش در قالب های مختلف و متفاوت طنز.
قسمتهایی از متن کتاب:
وودی آلن بعنوان معرفی خودش در مقدمه کتاب متن زیر رو میاره:
چون در کتابهای قبلی در مورد زندگی فعلی من به اندازه کافی نوشته شده میخوام اینبار درباره زندگی بعدیم بنویسم: خب زندگی بعدی من .... میدونین این دففعه میخوام زندگیمو از آخر شروع کنم. فکرشو بکنین اولش عین زامبی ها از زیر یه خروار خاک بلند میشین و میرین ساکن خانه سالمندان میشین . اونجا روز به روز حالتون بهتر میشه تا اونجا که بعد از مدتی بخاطر اینکه حالتون از بهتر خیلی بهتر شده با تیپا میندازنتون بیرون اون وقت میرین سر کار. در همون روز اول کارتون یه مهمونی ویژه براتون میگیرن و یه ساعت طلا همراه با پاداش یک عمر خدمت دولتی رو بهتون میدین.بعد شما به مدت چهل سال همون جا کار میکنین تا جوون بشین. حالا مهمونی میرین، مهمونی میدین و حسابی خوش میگذرونین.چیز میخورین قشنگ چیز میکنین یعنی تفریح میکنین. بعد آماده رفتن به دبیرستان میشین بعدش هم میرین دبستان که درساش خیلی راحت تر از دبیرستانه. کلاس اول رو که تموم کردین تبدیل به یه بچه میشین و صبح تا شب فقط بازی میکنین. دیگه هیچ مسئولیت و هیچ غم و غصه ای ندارین.شما روز به روز بچه و بچه تر میشید تا اینکه تبدیل به یه نوزاد میشین.بعد نه ماه آخر زندگیتون رو در حالت شناور تو یه چشمه ی آب معدنی لوکس گرم و نرم با شرایط تهویه و تغذیه عالی سپری میکنین و دست آخر ... دست آخر هم پایان عمرتون مصادف میشه با رسیدن به اوج لذت.... فوقالاده است! مگه نه؟
وو
این کتاب رو حسین یعقوبی ترجمه کرده که کتاب مرگ در میزند وودی آلن رو هم ایشون ترجمه کرده بودند . انصافاً هم خوب از آب در اومده. من که از خوندن کتاب خیلی لذت بردم . مخصوصاً طنز وودی آلن که ظرافتهای خاص خودش رو داشت.
این کتاب را انتشارات مروارید و به قیمت 4100 تومان روانه بازار کرده است.
فرستاده شده توسط "محمد حسین همت"
" اما این دفعه آخر بود . این... چطور بگویم؟ ... به عمرم تنها لحظه ای بود که توانستم به اِری نزدیک شوم... تنها لحظه ای که من و او با هم یکدل شدیم : هیچ چیز نمی توانست از هم جدامان کند. انگار از آن به بعد روز به روز بیشتر از هم جدا شدیم . از هم دور شدیم و طولی نکشید که تو دو دنیای مختلف زندگی می کردیم . آن احساس وحدتی که در تاریکی آسانسور به من دست داده بود ، آن پیوند قدرتند بین قلبهای ما ، دیگر هرگز برنگشت. نمی دانم عیب کار کجا بود ، اما دبگر نتوانستیم به جایی برگردیم که از آن شروع کرده بودیم. " (بخشی از متن کتاب )
پس از تاریکی / هاروکی موراکامی / ترجمه مهدی غبرائی / کتابسرای نیک / چاپ دوم / 190صفحه / قیمت 4000 تومان
این رمان فشرده بر خلاف رمان نسبتا پر حجم "کافکا در کرانه " که ساختار پیچیده تری با دو خط روایی دارد ، رمان کوته و ساده ای است و طبعا بسیار روان و خوشخوان. اما همان خرق عادت و علایق خاص موراکامی ، البته کمرنگ تر ، در آن دیده می شود. داستان از نیمه شب تا صبح در خیابانهای توکیو و بخش کوچکی ازآن در خانه می گذرد. ماری که از خوا طولانی ( حدود دو ماه ) خواهر زیبایش ، اِری ، به سطوح آمده ، راهی خیابانها و کافه های توکیو می شود و طی ماجرایی خود را و او را باز می یابد. ( شرح پشت جلد )
کتاب روان و نسبتا جذابی که با ترفند جداسازی فصلها توسط ساعت خواننده رو بیشتر به خودش جذب می کنه. فصلها کوتاهند و همین کوتاهی سبب می شه که ترغیب بشی تا انتهای این فصل بخوانی و بعد کتاب رو ببندی و به کار دیگری برسی، اما پیش خودت می گی این یکی که 2 صفحه بیشتر نیست ، اینم بخونم بعد ببندم..... اما وقتی به خودت می آی که صفحه 190 رسیده است.... طبق شرحی که پشت جلد بود و در بالا ذکر کردم ، تمام حوادث داستان از ساعت 11:56 pm آغاز و تا ساعت 6:52am ادامه پیدا می کند. جالب اینجاست که وقتی کتاب رو می بندی تازه به قکر می ری که زمانی که ما خواب هستیم یا همون نصفه شب خودمون ، توی خیابانهای شهرمون یا کشورهای دیگه چه می گذرد....
به نظرم ترجمه خوب مهدی غبرایی در تاثیر گذاری این داستان به شدت نقش داشته . توصیه می کنم فقط با این ترجمه کتاب رو بخونید. ضمن اینکه موقع خوندن این کتاب ، احساس می کنی ضبط صوتی هم کنارت روشنه و به نوعی کتاب رو موزیکال جلوه می ده....
ده چیزی که باید درباره موراکامی بدانیم ( به نقل از وبلاگ سیب گاز زده )
" بگذار چیزی بهت بگویم ؛ ماری. زمین زیر پای ما خیلی محکم به نظر می رسد، اما اگر اتفاقی بیفتد زیر پایت راحت خالی می شود. اگر این بلا به سرت بیاید ، کارت زار است. دیگر هیچی مثل سابق نیست . آنوقت تنها کارت این است که آن زیر تک و تنها تو تاریکی سر کنی. " (بخشی از متن کتاب )
“ من دیگر یاد گرفته بودم از مردمی که مرا خنگ یا عقب افتاده صدا میکنند چگونه انتقام بگیرم تا دلم خنک شود و بتوانم دوباره با اسی و ببی بازی کنم. تنبیه هم میشدم ولی مهم نبود از وقتی که بابای آرش به خاطر قیچی کردن کت و شلوارهایش کتکم زد و یک شبانه روز در اتاق زندانیم کرد, دیگر از هیچ تنبیهی نمیترسیدم. از این که بدتر نمیشد. کاش میتونستم فحش بدهم, تمام بچهها فحش بلد بودند, خیلی دلم میخواست این کلمههای جادویی از دهانم بیرون بیایند ولی حیف!...
از میان تمام حرفها فحش را تشخیص میدادم, با دقت آنها را میشنیدم و به خاطر میسپردم, معنی بعضی را میفهمیدم, مثل پدرسگ, بابای آرش یکبار که نمیدانم چرا از دست آرش عصبانی بود به مادر گفت: به این پدر سگ بگو دیگه تحمل این لوس بازیهاش رو ندارم. عصبانیت او از آرش به اندازه کافی عجیب بود ولی این کلمه پدرسگ از آن هم عجیبتر بود. ما به اتاق خودمان رفتیم، اَسی گفت: دیدی بابای ارش هم فحش میده ! بَبی گفت: آره ... گفت: پدرسگ. یعنی بابای آرش سگه! من گفتم عجب خنگیه این بابای آرش. بابای آرش که خودشه, پس یعنی خودش سگه! وای که آنروز چقدر خندیدیم. سه تایی دور اتاق چرخیدیم و هی گفتیم پدرسگ , پدرسگ , پدرسگ...” (بخشی از متن کتاب )
خلاصه : این کتاب درباره ی دنیای یک کودک است که حرف نمی زند و طبیعتا همه فکر می کنند وی دچار نارسایی ذهنیست ، در حالیکه بخوبی می شنود و بخوبی همه چیز را درک می کند....
از آن دسته کتابهای خاص است. که خواننده هنگام خواندنش دچار انواع و اقسام حس های متناقض می شود و نمی داند با کدام یک از انسانهای قصه همذات پنداری کند. گاهی آنقدر از قهرمان داستان عصبی می شوی که دلت می خواهد کتک بخورد... و گاهی چنان دلت برایش می سوزد و هم دلش می شوی که تمام رفتارهایش را طبیعی فرض می کنی و دست آخر یک "خوب کاری کردی" هم همراه خرابکاری هایش می کنی... اما چه بسیارند لحظاتی که از حرص بهش می گی: "حقته ، خوب حرف بزن، بگو که مقصر نیستی".....
اگر چه داستان به صورت مرور خاطرات جوانی بیست ساله روایت می شود ، اما در طول داستان همواره همان پسر بچه 4 ساله ای دیده می شود که صاف توی چشم همه نگاه کرد و آن فحشهای آنچنانی را داد.... هر چند که داستان با دو راوی بیان می شود. گاه از زاویه دید "شهاب" و به ندرت از زاویه دید "مادر". شاید بیشتر جذابیت این داستان بخاطر کاوش در دنیای ناگفته هاست. دنیایی که همیشه حس کنجکاوی انسان را بدنبال خودش می کشاند. کنجکاوی از اینکه حس کودکی رو درک کنی که می شنود ، خوب هم می شنود... اما نمی تواند حرف بزند و از خود دفاع کند.... کنجکاوی از تحلیل شنیدن اولین بار یک فحش.... کنجکاوی از چگونگی درک دوست داشتن و محبت.... شاید اغراق بیش از اندازه ای در این رفتارها و در این کتاب به چشم بخورد و به عقیده من آنچنان مطالعه و تحلیل روانشناسانه ای در پشت این سطرها نباشد ، اما باز هم هیجان انگیز جلوه می کند.
خوندنش رو به شدت توصیه می کنم. من که از همان روزی که این کتابهای ایرانی سر راه کتابخوانی ام قرار گرفتند ، مجذوب نام این کتاب شدم و براستی که چــــــــــــقدر همخوان با فضای داستان بود.
مصطفی چمران که در سال 1311 تولد یافت ، دوران کودکی و ابتدایی را در دبستان انتصاریه تهران (خیابان 15 خرداد-عودلاجان) و دوران متوسطه خود را در دبیرستانهای دارالفنون و البرز سپری ساخت و سپس وارد دانشکده فنی دانشگاه تهران شد و در سال 1335 در رشته برق فارغالتحصیل و شاگرد ممتاز گشت. او همیشه در تمام دوران تحصیل پیشتاز و نمونه بود، علاوه بر آن که در همه مبارزات سیاسی و مذهبی حضوری فعال داشت؛ نمونهای از یک نوجوان و جوانی پاک، پر تلاش، عمیق و برای همه دوست داشتنی بود. با استفاده از بورس شاگرد اولی برای ادامه تحصیل راهی آمریکا شد و ابتدا در دانشگاه تگزاس درجه فوق لیسانس مهندسی برق و سپس در یکی از بزرگترین و مهمترین دانشگاههای معروف آمریکا (برکلی)، در کالیفرنیا و با همراهی برجستهترین اساتید فیزیک، دکترای خود را در رشته الکترونیک و فیزیک پلاسما با عالیترین نمرات دریافت نمود و مدتی در یکی از مراکز مهم تحقیقاتی روی زمین در کنار دانشمندان و پژوهشگران بنام، سرگرم تحقیق روی پروژههای بزرگی، در زمان خود بود.
نگارش این سطور متراکم ومختصراززندگی او، از آنجا ضرورت داشت که برهههای مختلف عمر او، در جوامع و شرایط گوناگون و خط فکری مستقیم او که در این مجموعهی دست نوشتهها گردآوری شده است بیشتر شفاف و مشخص شود و اگر دست نگاشتهای را در آمریکا، لبنان یا در ایران به رشته تحریر درآورده است موقعیتها و شرایط روز نیز مدنظر قرار گیرد.
دکتر چمران لحظهای بیکار نمینشست. یا کار میکرد، یا میخواند و یا مینوشت. حتی اگر چند دقیقه جلسهای دیرتر تشکیل مییافت از این فرصت کوتاه نیز استفاده میکرد و مینگاشت و آنچه را که مینوشت برای خود و دل خود مینوشت نه برای دیگران و نه به خاطر آنکه روزی منتشر شود، مکنونات قلبی او بود، گاهی با خدا راز و نیاز میکند، گاهی با علی (ع) و گاهی با حسین (ع)؛ زمانی گزارشی را ثبت مینماید و هنگامی دیگر روحیهی شاعرانه و عارفانه خود را پر و بال میدهد و با دل خود به پروازی ملکوتی و سیر و صعودی روحانی میپردازد و زمانی دیگر حقایقی تاریخی را با سادگی و صراحت بیان میکند و در نوشتهای دیگر به دردها و رنجها و غمهای خود که همهی آنها هم درد و رنج اجتماعی بود میپرداخت و بالاخره از هر بابی و هرگونه که آن لحظه افکار او را به خود مشغول میداشت با بیانی زیبا و قلمی ساده و صریح آنچه را که در درون او میگذشته قلم زده است، گاهی از شور و شوق و شیدایی و گاهی از عشق و محبت الهی و زمانی از دردها و رنجها و هنگامی هم از جنگ و ستیز و مقاومت و شهادت و روزی هم در پرواز ملکوتی و سیر و سلوک عرفانی سخن گفته است و مهم آنکه اینها را به نیت آن ننوشته است که کسی بخواند و بر دل پر رنج و پر خون او مرهمی بگذارد یا تحسین بنماید، بلکه راز و نیازی درونی و سیر و سلوکی عرفانی بوده است که امروزه در اختیار ما است.
در انتخاب این دست نگاشتهها موضوع خاصی مد نظر نبوده است و از هر بابی و هر بحثی که بوده است فقط به صرف آنکه زمان نگارش با تاریخ مشخص شده باشد گزینش شده، بنابر این، این مجموعه دست نگاشتههای تاریخدار دکتر چمران است که در طول سالیان دراز، دربارهی مطالب مختلف و در نقاط گوناگون و کاملا متفاوت نگاشته شده است.
میل به چیزی داشت و نه از چیزی می ترسید.... تنها احساسی رازگونه داشت.... چگونه می توانست توضیح بدهد؟ احساسی رازگونه ، مرز درد... چون ماریا می توانست باز هم جلوتربرود. به همه انسانهایی اندیشد که بدون دخالت خواسته خودشان ، رنج می بردند؛ در حالیکه خودش موجب رنج بردن جسم و روحش می شد. البته در آن لحظات ، این موضوع زیاد اهمیتی نداشت . مرزهای جسمی را در نور دیده و دیگر چیزی در برابرش نمانده بود غیراز جان ، نور و نوعی خلاء که روزی کسی آن رابهشت نامیده بود. بعضی از رنجها هنگامی به فراموشی سپرده می شوند که انسان بتواند درد را تحمل کند... " بخشی از متن کتاب"
خلاصه ای از کتاب به نقل از کتابخانه ملکوت : موضوع کتاب درباره سرگذشت دختری روسپیست که این شغل را بهمیل خود و برای مدتی معین انتخاب میکند. دختری که از عشق بهدلیل آسیبی که دیدهاست، گریزان است و سعی میکند با تسلط برنفس و ردکردن عشق، طرح آینده زندگی خود را بریزد. او هیچ لذتی از رابطه با مشتریان خود ندارد و درعوض بهتر از همه دختران همکار خود، کار خود را بلد است.. یک روسپی متفاوت که اهل فلسفه و مطالعه است و فکر میکند کنترل کامل بر روح و جسم خود دارد..او درد را میآموزد..و مرزهای روح خود را و تفاوت لذتی که حاصل از تجربه درد و تجربه شادیست..
معمولا نوشته های کوئیلو همیشه یکجور خاصی آدم رو درگیر می کنه و طبیعتا تا مدتها به فکر فرومی بره. سوژه هایی که برای نگارش انتخاب می کنه خاص هستند و بهیچ عنوان دم دستی و پیش پا افتاده نیستند.من شخصا نوع نگاهش به حوادث رو دوست دارم و برام جذابه. وقتی حدود های صفحه 150 تاااااااااااااازه می فهمی اسم کتاب یعنی چی و برای چی انتخاب شده ؟! جا می خوری و لازم داری که به صفحه هایی که پشت سر گذاشتی فکر کنی... به عقیده من برای معرفی این کتاب با توجه به ( موضوع خاص آن ) ، بخشی از مقدمه خود نویسنده لازم و کافی است. ضمن اینکه حالا دیگه توی لیست کتابهای دوست داشتنیه من ، "11 دقیقه" کوئیلو حسابی می درخشه. راستی کتاب توقیف چاپ شده و احتمالا به سختی پیدا می شه. اگه پیدا نکردید یک سر هم به کتابفروشیه نیک ( روبروی در اصلی دانشگاه تهران ) بزنید.
....احساس وظیفه می کنم. خود را مسئول می دانم در مورد موضوعی اظهار نظر کنم که مرا نگران می کند، نه آنچه که همه شما دوست دارید اظهار شود. بعضی از کتابها موجب می شوند که در رویا مستغرق شویم و برخی ، واقعیات را در نظرمان می آورند؛ ولی هیچ کتابی پیدا نمی کنید که شامل مهمترین موضوع برای نویسنده آن نباشد: (( شرافت و احساس مسئولیت در قبال آنچه می نویسد)). " بخشی از مقدمه کتاب"
* پی نوشت: هر کتابی دارای یک سری پاراگراف ها و جمله هاست که تــــــــــا یاد و یادمان باقیست ، توی خاطر خواننده اون کتاب باقی می مونه ؛ من بهشون می گم : ( جملات طلایی..... ) این کتاب هم از اون کتابهایی بود که جملات طلایی و بیاد موندنیش خیلی زیاد بود. از این به بعد جمله های طلایی هر کتابی رو پی نوشت معرفی همون کتاب می نویسم.
- درد را دیروز فهمیدی و متوجه شدی که به لذت ختم میشود.امروز هم آن را تجربه کردی و به آرامش رسیدی. بههمین دلیل توصیه میکنم عادت بهچنین چیزی نکنی، چون عادت به زیستن با آن، راحت است و نوعی داروی قوی بهحساب میآید. در طول زندگی با ما همراه میشود. در رنج مخفی است و در خطاهایی که عشق را در آن بهخاطر شکست رویاهایمان مقصر میدانیم، وجود دارد. اگر درد چهره واقعی خود را نشان بدهد، همه را میترساند، ولی زمانی که لباس قربانی را بر تن دارد، اغواگر است.. یا ترسو.. هرچه انسان بکوشد آن را طرد کند، ولی بازهم راهی برای بودن و عشق ورزیدن با آن مییابد و کاری میکند که بخشی از زندگی بهحساب آید.
- او يك مرد است، يك هنرمند. بايد بفهمد كه بزرگترين هدف بشر، درك عشق بهصورت كامل است. بايد بفهمد كه عشق درون ديگران نيست، بلكه درون خود ماست. ما آن احساس را بيدار ميكنيم، ولي براي اينكه بيدار شود، به ديگران نياز داريم. دنيا تنها زماني براي ما معنا دارد كه بتوانيم كسي را براي شركت دادن در هيجاناتمان بيابيم.
در آخرین مرحله معرفی هایتان را برای ما Email می کنید:bcweblog@gmail.com
برای ارسال نوشته هایتان می توانید از قسمت "نظرتو بخورم" هم استفاده کنید!
نکته مهم این که هر کس پنج نوشته برای ما بفرستد به نویسنده دائمی وبلاگ تبدیل می شود و نام کاربری و کلمه عبور مجزا دریافت می کند. پس بشتابید که غفلت موجب پشیمانیست!
خانم تینا صادقی به عنوان اولین نفر با ارسال 5 معرفی به جمع نویسندگان دائمی وبلاگ پیوستند.
ضمناً اسم وبلاگ از مجله چلچراغ برداشت شده است.
نویسندگان دائمی وبلاگ برای پست معرفی های خود در شنبه هر هفته می بایست حداکثر تا پنجشنبه هفته قبلش در بخش نظرات پست قبلی، اعلام آمادگی کنند.
رضا سعیدی
جواد رئيسيان زاده
تينا صادقي
علیرضا رضا شاطری
ریحانه رضا شاطری
یسنا یوسفی
محسن مدنی
نسترن طالبی
سمیه فراهانی
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
طنز
مجموعه داستانهای کوتاه
سیاسی
خاطرات ،زندگينامه
فلسفه،عرفان
شعر
هنر
آراء اسلامی
نمایشنامه
تاریخی
آقاي كتابي
اخترك 0098
قصه هاي من و كتابام
برگ برگ
35 درجه
فصل گستاخي
نمايشگاه دائمي كتاب ايران
برگ
مکتوب
گروه نمایش رادیو
در گلستانه
موز ماهی
زنده با مرگ
بزرگترين مرجع افسانه ها و اساطير باستان ایران و سایر کشورها
یار مهربان
روزهای یک دختر نجیب
کمینه
سایه روشن
قاصدک
تاریخ-شاهنامه-ادبیات
کتاب خانه مجازی موبایل
عقاید یک دلقک
معصوم
دمادم
هرانک
عمران 83
مصطفي مستور
كتابخانه موبايل
بانك اخبار امين
سلوك
دنياي پي دي اف
دو صندلي
پاكنويس هايي از چرك نويس هاي من
عصرانه: كلوچه ادبي
گروه کتاب
مستر بکس
سینرژی
خانوم کوچولو
قالب های نایت اسکین
تنور و داستان های دیگر
گزارشی بر داستان و داستان نویسی
دوست داشتم کسی جای منتظرم باشد
هرج و مرج محض
پس از تاریکی
پدر آن دیگری
خدا بود و دیگر هیچ نبود
یازده دقیقه
احتمالا گم شده ام
نان سال های جوانی
این مردم نازنین
بوسه خداحافطی با مادر
حکایت زمستان
مرگ در می زند
من گنجشک نیستم
خنده در تاریکی
خاک غریب
طرحی از یک زندگی
رزیتا خاتون
در بندر آبی چشمانت
همنوایی شبانه ارکستر چوب ها
خوبی خدا
سمفونی مردگان
قلب، شکارچی تنها
سی یالان
مزرعه حیوانات
همنام
رویاهای خاکستری، خرمگس و زن ستیز، پیکر فرهاد
دختری با گوشواره مروارید
کافه پیانو
آن گوشه دنج سمت چپ
دالان بهشت
ریشه ها
خاطرات روسپیان سودازده من
کافکا در کرانه
زندگی نو
بیابان
دختری در مه
عشق روی پیاده رو
صد سال تنهایی
مهر و مهتاب
مگس ها
امینه
راز فال ورق
یادداشت های شخصی یک سرباز
خیابان یکطرفه
تونل
اتوبوس پیر
عذاب وجدان
تمام کتاب های پیشنهادی
